Najpopularniejszy i najbardziej opiniotwórczy blog restauracyjno-podróżniczy w Polsce
CZYTASZ

Polska gastronomia przydrożna – studium dzia...

Polska gastronomia przydrożna – studium dziadostwa

Co się dzieje, kiedy gdzieś w środku drogi z punktu A do punktu B, łapie człowieka wilczy głód i przemożna chęć na coś smacznego? Wtedy człowiek musi zdać się na łaskę i niełaskę przypadkowych barów i knajp. Czasem się wyławia perłę, jak było w przypadku Tusinka, częściej jednak nurkuje się w szambie. Bez maski.

Do napisania tego tekstu natchnęła mnie pewna podróż przez Polskę. Ciągle gdzieś jeździmy i zazwyczaj wiem, jak długo będziemy musieli radzić sobie bez jedzenia, albo gdzie po drodze da się. Tym razem jechaliśmy kiepsko nam znaną trasą, wyposzczeni i ogołoceni z zapasów. A hot doga ze stacji benzynowej nie zjem, choćbym sczezła.

Jeśli często jada się w restauracjach, to w którymś momencie zaczynają się dziać rzeczy. Jednym wysiada żołądek, drugim inne podzespoły. Co prawda nas jeszcze tak drastyczne historie nie dotknęły, być może dlatego, że od zawsze zwracamy dużą uwagę na jakość pożywienia. Nie jesteśmy eko-świrami i nie nosimy majtek z jutowego worka, po prostu staramy się być uważni i rozsądni. A skoro o siebie dbamy, czytamy etykiety i robimy inne śmieszne rzeczy, to wolelibyśmy, żeby nas te wszystkie nieprzyjemne historie nie dotknęły z powodu knajpianego rozpasania. Dlatego staramy się z rozwagą wybierać również restauracje.

W trasie sprawy wyglądają trochę inaczej – albo masz szczęście, albo nie. Na ogół nie. I tym razem mi się przelało. Z pierwszej knajpy, w której się zatrzymaliśmy, wyrzucił nas smród. Ściana smrodu. Po prostu się od niej odbiliśmy. Z drugiej wyszliśmy śmiejąc się do rozpuku, choć był to trochę śmiech przez łzy. Wirtuozeria polskich kucharzy przydrożnych sięga zenitu. Bo czy wpadlibyście na to, by żurek zakwasić… wodą z ogórków? Ja też nie.

A trzecia była bezpośrednim przyczynkiem do napisania tego tekstu, był to bowiem najgorszy posiłek w moim życiu. Choć posiłek to może za dużo powiedziane, kiedy nie zjadło się nic. Z wierzchu wyglądało to wszystko bardzo zachęcająco – klimatyczny budynek, ładnie odremontowany. Co prawda w środku odkrywamy, że w części sali odbywa się impreza, więc nie da się rozmawiać, ale za to czas umilają nam kolorowe jarmarki, żono moja jesteś szalona, a wszystko to w te letnie dni, kiedy ona tańczy dla mnie. Dla głodnego – detal. Fatalna, nieogarnięta obsługa też nie ma żadnego znaczenia, kiedy tak bardzo chce się jeść. Ot, taki folklor, więc przymykamy oko.

Na rozruch zamawiam szklaneczkę Dżeka, na talerzyku obok chcę plasterek cytryny. Niestety mam niefart, bo Dżek się skończył, więc dostaję ostatnią pięćdziesiątkę jego kumpla, Dżima. Z cytryną w środku. I rurką. Takiego drinka jeszcze nie piłam. Na razie jest zabawnie. Nie wiemy jeszcze, że zaraz przestanie być.

IMG_1691

W rybnej jest może 50 g. ryby, a śledź w śmietanie jest rozmoczony do nieprzytomności. To pewnie ten, co już trzeci raz się w perhydrolu moczył. Same pyszności. Z jakiegoś powodu nadal nie jesteśmy specjalnie zaskoczeni, ale i nadal głodni. Kelnerka mocno rekomenduje robione na miejscu pierogi. Zawsze wchodzę w pierogi, bo są pierogami i nie zadają pytań. Proszę tylko, by mi je przysmażyli na maśle. Prosta rzecz. W międzyczasie zamawiamy jeszcze pstrąga.

To, co trafia na nasz stół jest rzeczą straszną. Najpierw jadowicie atakuje nieprawdopodobnym smrodem. Później okazuje się, że pierogi polane są jakimś dziwnym, zimnym tłuszczem (Ramą do smażenia, jak później zeznała kucharka), który niespiesznie się na nich topi. Odnajduję w tym fetorze niezwykle intensywne nuty zjełczałego tłuszczu.
O.muj.borze.

Smród tego czegoś przyprawia mnie o odruch wymiotny, jest to bowiem jedna z najobrzydliwszych rzeczy, jakie kiedykolwiek dostałam w knajpie. Po minucie wjeżdża pstrąg, polany tym samym ohydnym czymś, a fetor ciągnie się za talerzem od samej kuchni. Co wrażliwsze nosy mogłyby mieć poważny problem z utrzymaniem treści żołądkowej na miejscu.

IMG_1697-001Uwaga – tak wyglądają przysmażone na maśle pierogi

Biorę więc talerz z tym gównem do ręki i idę do kuchni. Pytam te kobiety, czy tak podają pierogi w domu? Oczywiście, że nie – słyszę w odpowiedzi. Zatem drążę temat i dopytuję dlaczego dają ludziom taki gnój, dlaczego wszystko jest z mrożonki i skąd pomysł z tym… czymś do smażenia? W odpowiedzi słyszę, że tak każe właścicielka (!).

I tu docieramy do sedna: właściciele. Właściciele tych przydrożnych przybytków, których chętnie nazwałabym bardzo brzydkim słowem, ci szubrawcy. Bo nie śmiem za taki stan rzeczy winić kobiet, które zazwyczaj gotują w przydrożnych knajpach. Stawiam złotówki przeciwko guzikom, że zupełnie inaczej karmią swoich domowników. Całą winą obarczam właścicieli, którym się wydaje, że prowadzenie knajpy sprowadza się do regularnych wizyt w Makro oraz Biedrze i sięgania po produkty z najniższej półki. Tych osłów, którzy myślą, że wszystko przechodzi i uchodzi. Karczmarzu przydrożny, ty centusiu zasrany, nienawidzę cię za te wszystkie zgagi, niestrawności i bóle brzucha!

Kuchnia przydrożna to pierogi, schabowe, dewolaje, żurki, śledzie i bukietysurówek. To jest kuchnia polska w wynaturzonym, odartym z godności wydaniu. I na to wszystko pseudopizza, jak wulkan gorąca, jeb!

IMG_1698Nawet temu pstrągu wypadły oczy, jak zobaczył czym go polewają

A wystarczyłoby się wyspecjalizować. I tak u Wieśka przy trasie na Poznań jedlibyśmy znakomity żurek, u Zdzicha przy drodze do Gdańska schabowego, a u Grażyny ruskie. To jest aż tak proste! Wystarczy mieć jedną, flagową potrawę, którą robi się najlepiej na świecie i kilka innych na przyzwoitym poziomie. Ludzie nie są głupi i szybko węszą dobre miejsca. Ba! Czasem specjalnie dla nich nadkładają kilometrów.

Dobija mnie bylejakość, tanizna, chodzenie na skróty, sosy z proszku, zupy z proszku, wszystko, co się da z proszku, a reszta z mrożonki. Cała konstelacja syfu, którą serwują przydrożni karczmarze, plując nam wszystkim w twarz i traktując jak matołów, którzy i tak zeżrą wszystko. A jak nie zeżrą, to się zrobi mielone i zeżrą.

Kiełbasa śliska? Umyjmy, podsmażmy, jakoś to będzie. Mało kwaśny żurek? Wlejmy do niego wody z ogórków. Ruskie? Napchajmy je ziemniakami i smażmy we fryturze. Coś żylasty ten schabowy? Bo to karkówka! Gówno, kał i mocz. Poddaję się, składam broń, wywieszam białą flagę. Mam dość. Mam dość bylejakości i obrażania klientów tym śmieciem. Obowiązkowo przystrojonym liściem sałaty.

I niestety, argument mówiący o dyktacie ceny jest inwalidą. W wielu tych miejscach, m.in. w wyżej opisanym, wcale nie jest tanio, więc tym bardziej nie istnieje żadne usprawiedliwienie dla karmienia ludzi tak podłą paszą.

Pewnie chcecie widzieć gdzie nam dali te pyszne pierożki? A proszę bardzo: Stara Łaźnia w Łowiczu. Grzyb na oknach w cenie. Ta knajpa jest kwintesencją polskiej gastronomii przydrożnej i przypadkowej. Reprezentuje wszystko, co w tych klonach najgorsze. Polecam omijać bardzo szerokim łukiem.

Bez wątpienia Stara Łaźnia już teraz przebojem wchodzi do zestawienia 5 FAKAPÓW ROKU 2014 i obejmuje zaszczytne pierwsze miejsce. Detronizacja może być niezwykle trudna. A o tuzach gastronomii, których wyłowiłam w ubiegłym roku poczytacie tutaj.

Dlaczego więc godzimy się na bylejakość? My wszyscy. Dlaczego strudzonemu wędrowcowi ma się przez resztę drogi odbijać, czemu ma mieć zgagę i ból brzucha? Dlaczego, do ciężkiej cholery, pozwalaMY się truć?! Dlaczego się nie buntujeMY? Dlaczego machamy ręką, wsiadamy w samochód i staramy się zapomnieć? Martwimy się jakie paliwo lejemy do baku, a nie obchodzi nas na jakim paliwie pracuje nasz organizm? Serio?

Powzięłam bardzo mocne postanowienie: od teraz, w każdą trasę, będę zabierała własny prowiant. Skończyło się dawanie szans, skończyło się liczenie na łut szczęścia, od teraz zatrzymuję się wyłącznie w tych kilku miejscach, które znam. Nie zarobisz już na mnie ani złotówki, ty przypadkowy drobny cwaniaczku, karczmarzu zakichany. I Was namawiam do tego samego. Ci dobrzy przetrwają, jest ich niewielu, ale robią dobrą robotę i obronią się zawsze. A całą resztę niech piekło pochłonie.

Magda

P.S. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że „przydrożni karczmarze” byli tylko przyczynkiem i punktem wyjścia dla tego tekstu, bo takie wybitne kuchnie spotyka się nie tylko przy głównych trasach, ale również w miastach, miasteczkach oraz wsiach, jak kraj długi i szeroki. Lokalizacja nie ma znaczenia, to jest problem ogólnopolski. Duże miasta wykrzywiają perspektywę i tak wyraźnie się tego problemu nie widzi. A on JEST, żyje i nijak nie chce zdechnąć.

P.S.2 Jeśli znacie dobrze karmiące miejsca przy głównych trasach, takie jak Tusinek, Pazibroda, czy Stara Wędzarnia – podzielcie się nimi, proszę. Właśnie nadszedł ten czas, kiedy wysypią się weekendowe wypady w góry, na Mazury czy nad morze i te informacje się przydadzą. Niech z tego mojego totalnego, pardon le mot, wkurwienia wyniknie dla nas wszystkich coś pożytecznego.


  • Pingback: Stara Kuźnia – mazurska perełka z Top Chefem w tle /Przykop | Krytyka Kulinarna()

  • Pingback: Pazibroda - kiedy głód łapie w trasie /Chrzanowo | Krytyka Kulinarna()

  • Ola Fatcat

    O, jaki dobry tekst, o jakże złym jedzeniu. Ale wiesz co, co jest najgorsze, o czym nie wspomniałaś, a jest to sprawa głęboka, lepka i straszna? Najgorsze jest to, że autentycznie niektórym ten szit smakuje! Takich ludzi jest mnóstwo, a smakuje im prawdopodobnie dlatego, że nie jedli w życiu nic pysznego, zrobionego na prawdę dobrze i z sercem (choć jak to możliwe, jeśli chociażdby mamusia gotuje w domu- jednak, czasem mamusie robią żurki z proszku… Jak moja własna…) Wystarczy poczytać recenzje knajp na „złomato” itp. „Dużo, syto, tanio (i obleśnie)” zawsze w cenie… Kumpela zaciągnęła mnie raz do dobrze notowanego „chińczyka” w Warszawie. „Pyszne”, głosiły liczne opinie. Uległam, bo są dobre knajpy, może bardziej kioski z karmą dla ludzi, które wyglądają jak buda psa moich starych. Dałam szansę. Szkoda gadać o tym co się tam działo (nie wiem jak to się zowie, jest na Bielanach). Wiem, że tekst mówi o knajpach z lekką „pretensją”, ale zapluty „bar orientalny” doskonale weryfikuje ludzkie gusta.
    Dzięki za szczerość i dosadność.
    Osobiście rzadko wyjeżdżam, ale jeżeli już się to zdarzy, to z wielką przyjemnością szykuję ogromną ilość najpyszniejszego prowiantu na drogę- mam podwójną przyjemość.

    • Magda

      Dzięki za dobre słowo. Wiem, że wielu ludziom smakuje takie jedzenie i jest to głęboko smutne. Im taniej, tym lepiej, im więcej, tym lepiej. Bezrefleksyjność level hard.

      • Anna Tundak

        Moja śp. mama nie umiała gotować. Większość z rzeczy które robiła były na poziomie „jadalne, jeśli właśnie umierasz z głodu i nic innego nie będzie”, więc jestem typem któremu smakuje 90% rzeczy o ile nie są rozgotowane czy niedogotowane. Jak sobie „wysublimować” smak, skoro prawie wszystko jest lepsze od kuchni z mojego rodzinnego domu?

  • Laura

    Cóż moge powiedzieć, mieszkam za granicą, pracuję w hotelu **** gwiazdkowym w restauracji – szkole sie na kucharza. Czytam ten tekst o przydrożnych knajpach i sie zastanawiam czy naprawde tak jest tylko w przydroznych knajpach – oczywiscie, ze nie. Moja restauracja ma bardzo wysublimowane menu – taki „fancy touch”.. a jednak wszystko jest z polproduktow, rosolu w proszku i mrozonek. Jak z tym walczyc? Chef kuchni nie slucha, szefowa hotelu chce ciac koszty jak wlezie. Ostatnio chcialam zrobic mus czekoladowy – taki prawdziwy a nie sciema zakupiona w cukierni – chef klasna w rece – Laura nie martw sie mamy mus czekoladowy – poczym podaje mi worek pelen proszku do zmieszania z mlekiem! Wiec nie tylko przydrozne knajpy, ale i te wszystkie eleganckie restauracje sprzedaja scieme – Strach isc czasem na kolacje gdzie kolwiek – bo wiem jak pracuje wiekszosc restauracji – i niestety musimy to sprawdzic na wlasnej skorze tak jak Panstwo to robia od czasu do czasu, opisujac potem swoje perypetie. Szkoda, ze w ludziach po prostu brak empatii i zyczliwosci – tak mysle, bo gdyby wlasciciele karmili gosci tak jak karmia w domu zazwyczaj ich biznesy wygladaly by inaczej:}

    • Magda

      Zwróciłaś uwagę na bardzo ważną rzecz. Rzeczywiście, gdyby restauratorzy karmili swoich gości tak, jak sami jedzą w domach, to pewnie kultura wychodzenia do restauracji nie byłaby w Polsce w powijakach. Ba! być może nawet wielu ludziom nie chciałoby się gotować, gdyby na mieście z łatwością mogli zjeść coś naprawdę dobrego, prawdziwego i odżywczego.

  • Sonia

    Bardzo trafny tekst, ciężko jest trafić nawet nie na coś pysznego, ale chociażby PRZYZWOITEGO. Chętnie polecam jedno fantastyczne miejsce, mniej więcej w połowie drogi między Łodzią a Toruniem na A1 (trzeba nadłożyć jakieś 20min w każdą stronę, ale warto!) – Bistro Bagatelle w Bierzewicach pod Gostyninem. Knajpa we wsi na kilkadziesiąt domów, papierowe obrusy przyczepione do stołów, wygląd przeciętnego przydrożnego baru, ale z przepyszną francuską kuchnią i dobrymi winami:) czasami są nawet świeże mule i krewetki, nie mam pojęcia skąd je biorą bo to środek niczego. Ale jedzenie jest naprawdę baaaardzo dobre. Dobrze jest zadzwonić wcześniej żeby dowiedzieć się, czy otwarte, bo działają dość nieregularnie:)

    • Magda

      Super, dzięki za cynk! 🙂

  • Darek

    „U Ojdanów” na peryferiach Węgrowa jadąc w kierunku na Sokołów Podl. Zatrzymuję się od otwarcia czyli jakieś 3 lata i do lata było extra ale zmienił się kucharz i flaki poszły w kibel. Może wypadek przy pracy? Parę razy oczywiście od tamtego czasu byłem i schabowy był bez zarzutu, pierogi podobnie. „Brofaktura” w Siedlcach zaskoczyła mnie bardzo na plus, żeberka mistrzostwo świata. „Kasztela” jak się jedzie z Sierpca na Rypin , tam pożeram czerninę, dobra wiem że są tacy co tego nie ruszą. I najlepsze naleśniki z serem jakie jadłem – bar „U Dany” nad brzegiem Narwi jadąc z Łomży na wschód.

    • Magda

      No i czad, i o takie namiary chodzi!

  • jusia

    ze wszystkim się zgadzam oprócz tego żurku…. Moja babcia, która zawsze kisiła własny (mieszkała na kieleckiej wsi i tam ogólnie nie było przetworzonego jedzenia) też czasami dawała do żurku trochę wody z ogórków jeśli zakwas nie był wystarczająco kwaśny… ale tak że go nie było w ogóle czuć, żurek po prostu był kwaśniejszy…

    • Magda

      Trochę dla nadania kwaśności – ok, ale to był żurek, który smakował jak kiszone ogórki.

  • Barbara Kubiec-Govender

    Przykre to, a wiadome przecież. Na pocieszenie podam Motel Rado jako wart polecenia. Chyba Wierzbiny, w każdym razie warmińsko-mazurskie. Po Tusinku to mój drugi typ w tamtych rejonach.

  • Iwona

    Ja ze swojej strony mogę polecić Karczmę Siedlisko na trasie S7 do Krakowa. Znajduje się w miejscowości Miechów 🙂

  • Ja-przeciwniczka MCdonalda ostatnio stwierdziłam,ze to jedno z nielicznych miejsc gdzie nie boję się czegoś zjeść w podróży. Już wolę frytki stamtąd niż ryzykować rewolucjami żołądkowymi. Najczęściej jednak przygotowuje jedzenie sama chociaż nie zawsze się chce i nie zawsze utrafi się z ilością.
    Ale prowiant na drogę to podstawa zarówno na podróż autem jak i…pociągiem(!) Obecnie w WARSach dawne naprawdę dobre schabowe czy pierogi są bez smaku, pierogi są gumowate i bez smaku,a kanapki są odmrażane w mikrofali(nierzadko nie odmrożą się i dostaje się zmrożoną kanapkę). brrrr

    • Aga

      Podbijam – odkąd stworzyli Create Your Taste przestałam chodzić do burgerowni. Byłam chyba we wszystkich ‚lepszych’ burgerowniach w WWA i kilku we Wrocławiu i nigdzie (no, może poza Soczewką wrocławską) nie ma tak dobrych buł w takim stosunku ceny do formatu dania. Burger Create Your Taste ‚ze wszystkim’ w maksymalnych porcjach – 20 zł. Burger w burgerowni ze zwiędniętym liściem sałaty, plastrem pomidora i kotlecikiem składającym się w połowie z chrząstek – przeciętnie 25 zł. Dziekuję, postoję

  • Szym

    To ja polecę bar rybny Sieja we Frąknowie (gmina Nidzica, zjazd z trasy 77). Bardzo świeże produkty: ryby głównie słodkowodne, wyłącznie w wydaniu „polskim”, tj. smażone w klasycznej bułce tartej. Niemnej świeżość i jakość wynagradza nudną panierkę. Jest też dobra zupa rybna i absolutnie OBŁĘDNE rybne pierogi. Na wynos można dostać wiele gatunków wędzonych ryb, które wyglądały bardzo kusząco. Trochę drogo jak na bar na prowincji, ale wciąż warto odwiedzić – jeśli szukacie lokalności, prostoty i świeżości.

    • Magda

      Każde polecenie w cenie 🙂

    • Krzysztof Dymicki

      Wędzone – nie mam zastrzeżeń, raz w roku kupuję. Smażone – jadłem raz, dostałem tak suche, że nie dało się jeść panierki. Była kamienna. I ryby zostawało mało po takim wysuszeniu. Niestety.

  • Krzysztof Komornicki

    tekst niestety okrutnie prawdziwy 🙁
    ja z kolei polecam ostatnie odkrycie – trasa Gniezno – Strzelno. Przed Strzelnem w lesie po prawej stronie jest smażalnia ryb, w której nigdy bym się nie zatrzymał, gdyby nie polecenie zaufanej osoby. Matko Bosko Czynstochosko, jakie ryby ta pani robi… Spróbujcie miętusa 🙂 a jak będziecie planowali być kiedyś w Gnieźnie, to dajcie znać 🙂

    • A żebym wcześniej wiedziała… Właśnie wróciłam z okolic Strzelna.

  • Marta Bukrewicz

    Pierwsze co mi się nasunęło na myśl do polecenia to gospodarstwo rybne przy Turystycznej 7 w Augustowie. A w zasadzie na wylocie z Augustowa w stronę Suwałk, trzeba zboczyć odrobinę z krajowej 16 w ulicę Turystyczną i ukaże się nam smażalnia, która w pięknych okolicznościach przyrody serwuje pyszne ryby prosto z jeziora. Co rano łowione przez właściciela. Co prawda trzeba swoje odstać w ogonku ciągnącym się do okienka w którym zamawiamy i wybieramy(!) konkretną rybę, która ma nam być usmażona. Ale warto. Obsługa trochę jak z PRLu, najpierw dostajemy numerek, a później nasłuchujemy, czy Pani z okienka krzyknęła akurat nasz 🙂 Ryby są cudowne – chrupiąca jak należy skórka i delikatne rybie mięsko to to co lubię najbardziej. Do tego przystępne ceny i cudowny widok na jezioro Białe. Wychodzę stamtąd zwykle z mocnym żalem i od razu zaczynam tęsknić!

  • Krzysztof Dymicki

    Bywa różnie. Stabilny McDonald – w Austrii zawiódł syna. Doba z temperaturą i przejściami żołądkowymi – zamiast na nartach. Za to niezmiennie polecam – Stara Wędzarnia – Drobin. Ale to jedna trasa. Przydałoby sie coś takiego na S8 do Wro. No i nad morze na S7 do Gdańska. Znacie?

    • Natalia Hanna

      Znamy. Karczma Jasia Wędrowniczka w Ligocie Pięknej- przydrożny bar z wyblakłym logo, znaleziony w google maps. Miał 4,6 gwiazdki, ale jednak z duszą na ramieniu pojechaliśmy. Tłok był ogromny, bo chyba ze 3 spore rodziny tam zajechały i zamówiły obiad. Panie w kuchni były ze dwie, więc poczekaliśmy, ale! Zraz z kaczki tak dobrze zrobiony, że w wielu eleganckich knajpą mogliby pozazdrościć tak kruchego mięsa. Kopytka doskonałe – wyraźnie domowe. Pierogi super. Inni goście też się zajadali (z obserwacji).

  • majkey

    Ja słyszałam natomiast, że należy jeść tam gdzie tiry stoją. Tirowcy nie mogą sobie pozwolić na niestrawność 🙂

    • Też to nieraz słyszałam. Coś w tym jest. 🙂

  • I te kulinarne cwaniaczki, serwująca taki szajs są powodem naszych wizyt w McD na niektórych trasach 🙁

  • Arkic

    Własnie poprzez takich biznesowych januszy-właścicieli omijam ich szerokim łukiem. Nie chcę generalizować bo pewnie są dobre miejsca z pysznym jedzeniem jednak do większości to strach wchodzić. Staram się mieć własny prowiant w trasie ale czasami trzeba coś zjeść – wtedy korzystam z Maca. Nie jest to mega dobre ale jak do tej pory nic nam się nie stało. Tusinek do sprawdzenia 🙂

  • Urszula Zakrzewska

    „Karczma pod niedźwiedziem” w Węgierskiej Górce. To może niekoniecznie trasa „po drodze”, ale tak nam się przydarzyło, że ostatnio musieliśmy się tam zatrzymać. Cudowna. Jedzenie, obsługa, wystrój i udogodnienia dla rodziców z dziećmi. Powaliły nas ceny… tak niskie, że aż nieprzyzwoite. Nie do przejedzenia. Polecam.

  • CzlowiekZliściemNaGłowie

    Wszystkim jadącym w rejony południowo-wschodnie polecam bar Patrol za Sulejowem (w kierunku Kielc), mozna wejść i na ślepo zamówić cokolwiek – jest PRZE-PYSZ-NIE.
    A i jeszcze mały lifehack – przed przydrożną knajpą stoją TIR-y i/lub radiowozy – jedz tam 🙂

    • ptyś_z_kremem

      oesuuu… TIRy stoją przede wszystkim tam, gdzie jest tani prysznic, TANIE żarcie, a przede wszystkim niestety coś innego (a raczej ktoś). Pracuję jako dyspozytorka i wiem to bezpośrednio od kierowców. Tak więc błagam: nie wierzcie w ten mit.
      Jako przykład podam przeohydny „Biały Domek” na trasie z W-wy do Białegostoku – TIRów zawsze stoi tam co najmniej kilkanaście, a jedną wizytę w tym lokalu przypłaciliśmy ze znajomymi kilkudniowym (!) rozstrojem żołądka.

  • Ewa

    Magda a nie myślisz że popyt generuje podaż? przyczyną tej istniejącej wokół jedzeniowej miernoty, może być fakt, że większości jest zwyczajnie bez różnicy co w siebie wrzucą. wrzucą – tak to dobre słowo. przecież „kultura” jedzenia którą oglądam na co dzień w galerii handlowej przyczynia się do odebrania mi apetytu na kolejne 3 dni. frytura wypala nozdrza, smród z chińczyka zapowiada wizytę na oiomie, a mimo to kolejki nie mają końca. myślę że jeśli Janusz z Grażyną zabieraliby swoje schabowe zawinięte w „pazłotko” w drodze do Władka to te przydrożne budy trafiłby szlag. dopóki jednak będą pochłaniać ruskie zapijając ramą do smażenia będzie jak jest…Pozdrawiam, mega fajny tekst, z resztą jak każdy 😉

  • Hanna

    Bardzo pozytywne doznania smakowe, bez późniejszych rewolucji układu pokarmowego, zarówno mnie, jak i znajomym zapewnia niezmiennie Bida w Bogucinie k/Lublina.
    Porcje są gigantyczne, przy rozsądnej cenie. Zapach i smak naprawdę rewelacyjny.

  • Aleksandra

    Zgadzam się, zgadzam, zgadzam. Bronić jeno będę żurku zakwaszonego wodą z ogórków – znam taką wariację, jadłam, żyję, a ciocia Wiki donosi, że to pomysł regionalny z kielecczyzny.
    Polecam Karczmę w miejscowości Miłosna między Krośniewicami a Łęczycą, DK91, N 52° 12’54.28”, E 19° 10’28.48” . Wiedzą, co dobre 🙂

  • Kasia Weglicki

    Do tego wszechobecnego syfu dorzuciłabym jeszcze sosy czosnkowe na bazie majonezu, sałatkę Gyros Z KURCZAKIEM (SIC!!!) (co to kuźwa jest?) i barszcz z torebki. Bo szybko i dobrze doprawiony!!!!

  • Ja polecam karczmę po „Wielka Sola” przy trasie E4 w stronę Tarnowa zaraz za Wieliczką. Ja kieruje sie zasada ze jak na podjezdzie do knajpy nie stoja tiry lub samochody przedstawicielowi handlowych nie zatrzymuje sie.

    • Oj tak, kiedyś było tam tak smacznie, żeśmy z drugiego końca Krakowa na obiady jeździli! Nie wiem jak teraz, bo to ładnych kilka lat temu było, ale jakbym przejeżdżała to bym na bank zjechała sprawdzić 🙂

  • Gosia Matysek

    karczma Stara Wozownia – Lublewo, na trasie z Gdańska do Przywidza 🙂 pyszne jedzonko tam mają :)))

  • Kasia Łęczycka

    Karczma u Wodnika (Mszczonów, przy trasie katowickiej)- zdecydowanie polecam kotlet po mszczonowsku. Tylko to nie jest kuchnia lajt;))
    I karczma Bukowka (Bukówka, też przy trasie katowickiej).

  • Od dłuższego czasu mam wrażenie, że w przeważającej części restauracji jakie napotkałem na swojej drodze.. muszę uiścić opłatę, nie za danie (nawet z całą otoczką i jego kosztami), ale za to, że ktoś mi ten syf podał. Już mam dosyć… i staram się wybierać jedynie to, czego nie można spier… a i tak gamonie są do tego stopnia pomysłowi, że to robią.

  • Okolica gór, szklarska poręba/ Jelenia Góra. W mieścinie kaczorów jest knajpa – gospoda Podgórzanka. Genialne jedzenie, pyszny barszcz, kołduny wszystko jest genialne, cudowne wina, tanio smacznie a pasztet z królika który sprzedają w słoikach nakłania mnie do wycieczki średnio raz na tydzień tylko po dwa słoiczki tego przysmaku, biorąc od razu polędwicę. Cudowne miejsce jadąc w góry, z gór, przez góry na dolnym śląsku musicie tam być.
    Pozdrawiam moją kochana blogerkę!

  • WiktorWektor

    Zasadniczo – zgadzam się z Autorką – większość tych pożal się Boże „restauracji” przydrożnych to wyjęte spod jakiejkolwiek kontroli gówniane gównodajnie na talerzach. Od czasu jak już wiem jak rozpoznać dobre miejsca – nie zaglądam do tych pseudo niby. A rozpoznaję je po tym, że jeśli przy restauracji przydrożnej stoi dużo samochodów, najlepiej jeszcze ciężarowych – to znaczy, że na 99% jest tam naprawdę dobre jedzenie.
    Ciężarówki są właściwie gwarancją (tymbardziej w niedzielę, gdzie przy takiej knajpie mogą stać auta gości zaproszonych na chrzciny/poprawiny/etc.).

  • Kasia

    Z pełną odpowiedzialnością polecam zajazd „Pod Dębami” w Kwiatkowicach Lesie, trasa 710 jakieś 20 km od Łodzi. Wygląda nieciekawie, ale ich golonka to mistrzostwo świata. Rozpada się pod widelcem, rozpływa w ustach. Bierzemy z mężem jedną na pół, a i tak jest problem, żeby dojeść.

  • Quack

    Polecam Chatę Wiejską w Kwieciszewie na DK 15 między Trzemesznem a Strzelnem. Jedzenie znakomite, mimo że menu dość stereotypowe: dzieci (stare konie) biorą zwykle karkówkę i dewolaje z ogromnymi frytkami własnej roboty, a my z żoną – pierogi (ruskie jak w domu, ale i inne świetne). Do obiadu w ciepłych miesiącach koniecznie weźcie miejscowy kompocik! Obsługa świetna, błyskawicznie przygotowują i podają dania („Obiad będzie za piętnaście minut, bardzo przepraszamy, że tak długo” – i obiad wjeżdża na stół po 14 minutach 15 sekundach). Tak się składa, że od ładnych kilku lat przynajmniej raz na sezon bywamy tam w porze obiadowej i jeszcze ani razu się nie zawiedliśmy.

  • Też nie znoszę takich cwaniaczków… Byle co, byle jak, bo i tak ludzie zeżrą. No litości! Tak nie można. Ręce mi opadają kiedy idę do restauracji i podają mi ohydnie przesolony i bez żadnej głębi rosół z kostki. Grr!! Kiedyś głupio było mi powiedzieć, że mi coś nie smakuje, ale teraz jak mi coś nie gra, to nie mam żadnych oporów i o tym mówię. Nie dajmy sobie wcisnąć gówna. Trochę szacunku (nam gościom) też się należy.

  • Wpis w punkt ! Chyba nic bym nie dodała. Ja nie mam odwagi by jadać tego typu miejscach. Mam zbyt wrażliwy żołądek.
    Nie rozumiem czemu w tak wielu miejscach podaje się gówno. Czemu właściciele chcą nas truć czymś, czego samo nie ruszą… Smutne to wszystko 🙁